بکت
ساموئل بکت-(۱۹۸۹-۱۹۰۶)-نمایشنامه نویس و رمان نویس
ساموئل بکت در ۱۹۰۶ در دوبلین ایرلند به دنیا می آید.در سنین جوانی و هنگامی که ۲۱ سال دارد در ورود به پاریس با همشهری مطرح خود «جیمز جویس» آشنا می شود.آشنایی با جویس نقطه عطف زندگی او به شمار می آید.بکت مدتی به نوشتن شعر و داستان کوتاه می پردازد که با توفیق چندانی همراه نیست.با شروع جنگ جهانی دوم بکت و همسرش« سوزان» به نهضت مقاومت می پیوندند.سالهای ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ درخشان ترین سالهای عمر او به حساب می آیند.چرا که در این سالهاست که شاهکار نمایشنامه نویسی خود را با عنوان «در انتظار گودو» نوشته و همچنین رمان سه گانه مطرح« مولوی-مالون می میرد-نام ناپذیر» را به پایان می برد.در سال ۱۹۵۳ «در انتظار گودو» در تئاتر شهر پاریس به روی صحنه رفته و مورد استقبال باشکوه مردم قرار می گیرد.در سال ۱۹۶۹ بکت ۶۳ ساله برنده جایزه نوبل ادبیات می شود.در دهه های ۷۰ و ۸۰ کار نوشتن نمایشنامه های رادیویی را دنبال کرده تا اینکه در سال ۱۹۸۹ چند ماه پس از مرگ همسرش سوزان او هم از دنیا می رود.
آثار ساموئل بکت :
مورفی -رمان -۱۹۳۶
وات-رمان-۱۹۴۱
مرسیه و کامیه-رمان-۱۹۴۷
در انتظار گودو-نمایشنامه-۱۹۴۹
مولوی-ملون می میرد-نام ناپذیر-۱۹۵۰
آخر بازی-نمایشنامه-دهه ۱۹۶۰
آخرین نوار کراپ-نمایشنامه-دهه ۱۹۶۰
روزهای خوش-نمایشنامه-دهه ۱۹۶۰
افتادگان و خلواره-نمایشنامه رادیویی-دهه ۱۹۶۰
کمپانی- اتوبیوگرافی-۱۹۷۷
متن هایی برای هیچ- داستانهای بنگ و شکست و..در سالهای دهه ۷۰
